TITLE

DESCRIPTION

وابستگی در کودکان

شاید واژه ی دلبستگی در نگاه اول واژه ی پیچیده ای به نظر نرسد زیرا درباره این واژه آن چه ابتدا
به ذهن انسان خطور میکند علاقه مندی و دوست داشتن است این واژه به ویژه در مورد کودکان
به مهر بین نوزاد و مادر اطلاق میشود که امری طبیعی و فطری است اما واقعیت این است که
دلبستگی یکی از پیچیده ترین رفتارهای انسان است .
هریک از ما در طول زندگی به فرد یا حتی اشیاء پیرامون خود وابستگی داریم ، از همان آغاز تولد
نوزاد معنی وابستگی را به مادر نشان می دهد چرا که زندگی او محتاج مادر اش است. به نظر
میرسد وابستگی در مواردی یک اختلال محسوب می شود وآن زمانی است که فرد به شکل
افراطی به شخص یا چیزی وابسته باشد ، اگر دلبستگی در کودک به شکل صحیح هدایت نشود
منجر به وابستگی می شود. دلبستگی فرایند مثبتی است که حالت دوسویه دارد ، کودک تمایل
دارد ارتباط صمیمی را با اطرافیان برای کسب احساس امنیت برقرار کند و ریشه وابستگی از
همین جا شکل می گیرد به این صورت که اگر این مقوله به درستی صورت پذیرد کودک وابسته
نخواهد شد اما اگر به صورت ناصحیح پرورش یابد قطعا کودک با وابستگی مواجه می شود.
کودکان زیادی هستند که در دوره ای از زندگی به والدین خود وابستگی پیدا می کنند. این
وابستگی اگر به شکل افراطی نبوده و تعادل خود را از دست ندهد، گاهی بسیار خوب و بجا هم
هست اما کودکان و نوجوانانی که بیش ازحد تعادل، به والدین خود وابسته هستند ممکن است
در آینده با مشکلات گسترده روبه رو می شوند.
نشانه های یک وابستگی کودکانه
اغلب این افراد دچار نوعی عدم اعتماد به نفسنسبت به توانایی های خود هستند. نمی
توانند به تنهایی تصمیم بگیرند و معمولا سلطه پذیر بوده و منتظرند تا دیگران به آنها بگویند چه
کنند و چه راهی در پیش گیرند و طبعا موقعیت های پیشرفت و رشد خود را به این خاطر از دست
می دهند. این افراد اغلب گوشه گیر و منزوی می شوند و در ارتباط با دیگر همسالان خود دچار
مشکل شده و همین مسئله سبب وابستگی بیشتر آنها به والدینشان می شود، هرگز نمی
توانند بدون احساس ترس تنها بمانند و هنگام حضور در مهد کودک یا هر مکانی که والدین در
کنارشان نباشند، احساس عدم امنیت و بی پناهی می کنند، از پذیرفتن مسئولیت فرار می کنند
و در انجام کارهای شخصی و روزمره خود ناتوان هستند. این مسئله اگر به شکل بیمارگونه ادامه
پیدا کند عوارض جانبی آن چندان خوشایند نیست.
کودکان وابسته همیشه پشت والدین خود قایم میشوند و در بیشتر موارد اگر به چیزی که
میخواهند نرسند پرخاشگری میکنند و از مادر خود کمک میگیرند و به طبع مادر یا پدر برای راضی
نگه داشتن کودک خود حرفش را گوش میکنند و وسایل مورد نیاز را محیا میکردند ودر این صورت
کودک به مرور زمان این رویه را یاد میگیرد و همیشه برای پیش بردن خواسته های خود این روش
را انجام میدهد .
نشانه های مادران وابسته
والدینی که دائما در حال انجام وظایف و کارهای شخصی کودک به بهانه کمک به او و دلسوزی
هستند، نخستین کسانی هستند که در این مسیر به ضرر کودکشان عمل می کنند. ترس از
اشتباه بچه ها و آسیب دیدن آنها و محبت و دلسوزی افراطی و… سبب می شود که والدین گاه
به جای فرزندشان تصمیم هم بگیرند.
نقطه مقابل این والدین، پدر و مادرانی هستند که به روش زورگویی و استبداد، بچه ها را تربیت
می کنند. کودکان تربیت یافته در چنین محیط های مستبدی اغلب دچار شخصیتی ضعیف بوده و
مطیع و فرمانبردار دیگران هستند یا در مواردی دیگر خود نیز دچار همان نوع استبداد شده و به
اطرافیان خود زور می گویند و یا ممکن است به دیگرانی بیرون از خانواده وابسته شوند مثل معلم
ها و مربی ها و… .
در خانواده های تک فرزند نیز نوعی وابستگی دوطرفه و افراط گونه بین والدین و فرزند به وجود
می آید که تمامی توجهات و حساسیت ها روی تک فرزنداست. این کودکان نیز اغلب حامل
اختلال های رفتاری ناشی از وابستگی هستند
.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *